| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
سلام همراهان! بعداز مدتها با چند سه گانی ویک غزل اینجام. بعد از مدتها غزل با من آشتی کرد. بر لبش بوسه نهادم وروی چشم گذاشتمش.
ابتدا سه گانی ها:
برای امام حسین: چقدر در شریانم غم تو جاری بود شبی هزار جرعه غمت را......که پیر شدم. برای وصف لب تشنه ات کویر شدم.
وعاشقانه ها(هرچند سه گانی بالایی خود حقیقت عشق است): ۱- آلپروزلام لعنتی تمام شده نازنینم! تورا که کم دارم نیمه شب ها همیشه غم دارم. ۲- روبرویم چقدر صخره وسنگ منظره حالت عجیبی داشت بغض تبدار دره ای دلتنگ! ۳- با طعنه های او در من غروب کرد خورشید آرزو
۴- چشم هایت به هر مصیبت بود به غزل گریه هام تن دادند تن به دلواپسی من دادند ۵- آرمیده در سکوت شب سها طرح خنده بر لبش نشسته است گاز گنده ای گرفته از سما! بین این دو خواهر سما که ۸ سال ونیمشه وسهای یک سال و۶ ماهه ی من همیشه درگیریه. البته بیشتر کوچولوتره برنده است.
اما غزل( که مضمون همون سه گانی بالایی رو داره ولی غزلش کردم)
نا گزیزی به عشق تن بدهی تن به دلواپسی من بدهی! با دوچشمان من چه حاجت بود دل به چشمان ترکمن بدهی حلقه کن رنج را به دور تنم غم خود را نشد به من بدهی! خواستی سرزمین من باشی در دلت ذره ای وطن بدهی آمدی تا به این من سرکش حال اینگونه زیستن بدهی کنج آغوش تو وهق هق شب دارم از دست.......تا کفن بدهی.
تا دیوانگی دیگر..... راستی سما هم با شعری به روز شده بهش سربزنید
|
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1391ساعت 0:13 توسط انسیه رجب زاده
|
|
||
|
|
|
|
|
سلام همراهان! وبلاگ دخترم با شعری ولبخندی کارشو شروع کرده. تنهاش نذاریدو از نظراتتون بی بهرش نکنید. |
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه هفتم اردیبهشت 1391ساعت 2:12 توسط انسیه رجب زاده
|
|
||
|
|
|
|
|
به انتظاراتم کاری نداشته باش من تورا می پرستم پروردگار! سما باقری دختر
این شعر وشعرهای زیادی را درهفت سالگی سروده به زودی اشعارش رو در وبلاگ خودش می خونید. الان هشت سال ونیمشه. حرفهاش وافکارش گاهی منو متحیر می کنه.
|
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391ساعت 0:47 توسط انسیه رجب زاده
|
|
||
|
|
|
|||||||||||||
|
سلام مهربانان!
شاید امسال این آخرین پستی باشه که میزارم. پس سال جدید رو به همتون تبریک میگم. با امیدواری شروع کنید. در پناه دوست همیشگیتون خدا. تن سالم. جیب پرپول وهرچی آرزوی خوبه! برای همتون دارم. فقط یه توصیه دارم بهتون از خواهر کوچیکتون. تورو خدا همدیگرو بیشتر دوست داشته باشید. به شاخ وشونه کشیدن های دیگران نگاه نکنید. بیشتر آدما تو تنهایی هاشون یکی دیگن. یه آدم دلشکسته وغمگین. شاید بدی من اینه که بلند فکر می کنم! شایدم خوبیم! سادگی رو دوست دارم. بیاید بلند فکر کنیم هممون با هم ما که کسی نیستیم!
بگذریم اصل مطلب! من وشیرین وخیلی از دوستای دیگه از جمله مرحوم نجمه زارع از شاعرایی بودیم که نیمه های دهه ی هفتاد شروع کردیم به سرودن. با انجمن حرم قم شروع کردیم. شیرین یکی از دوستای ناب من بود که ۱۵ سالی می شد ازش بی خبر بودم ولی هیچ وقت چهره ی معصوم ومهربونش از ذهنم دور نشده . تا اینکه با کامنتش دوباره این حلقه ی اتصال رو ایجاد کرد. شیرین از جمله شاعرایی بود که سر تغزل داشت وتفننی کار نمی کرد. او صاحب دو مجموعه شعر به نام های ( یک سیب هم برای تو) و(گزیده ی ی ادبیات معاصر ) است . خوب اینجا دوتا از غزلاشو میزارم تا خانم از تنبلی در بیاد و خودش یه وبلاگ بزنه تا مارو از شعرای قشنگش بی نصیب نزاره.
|
||||||||||||||
|
+
نوشته شده در جمعه نوزدهم اسفند 1390ساعت 1:35 توسط انسیه رجب زاده
|
|
||||||||||||||
|
|
|
|
|
بازم سلام
ایام به کام
بخونید:
۱- یاد تو در وجود من اینگونه است حالی شبیه خلسه ی این شبهام آرام در جزیره ی نا آرام ۲- یا عاشقم شو یا متنفر باش دیگر کلافه ام انگاری از حس مبهمی که به من داری! ۳- شانه هایم چقدر تنهایند! مانده ام با خیال تن پوشت واقعیت ندارد آغوشت ۴- راهی جاده ام باید ببینمش من قول داده ام ۵- من می درانمت با پنجه ی هوس تصویر می کنم روح دریده را من شاعرم نترس! ۶- شعر ومن ودلم ما زخم خورده ایم انگار مرده ایم
شاد شاد شاد باشید با غماتون
|
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه هفتم اسفند 1390ساعت 0:59 توسط انسیه رجب زاده
|
|
||
|
|
|
|
|
چند سه گانی موزون وسپید:
با اندکی تغییرات در سه گانی های موزون با پیشنهاد دکتر فولادی. ۱- روی شانه بردمت زخم می شدی ورنج در خودم فشردمت ۲- دعوتت می کنم به جنگ ترین انتخاب میان من وخودت ای که قلبت همیشه سنگ ترین ۳- خسته از هرکسی به جز توشدم تو به دنبال عیش می گردی دل من گفته برنمی گردی!
وسه گانی های سپید: ۱- دریک چشم به هم زدن نفوذ می کنی سه گانی می شوی ۲- قالبها کم بودند برای از تو سرودن سه گانی را آزمودم
۳- سیاه تر از نفت از آفریقا سرنوشت سیاه بود ۴- نشسته بودم کناری رنج می فروختم آن را دزدیدی ۵- رنجم را دزدیدی غزل شدم مرثیه گفتی
ای کاش قالبهای دیگری نیز بودند تا من ثابت کنم چقدر دیوانه ام. ابداع کنید ژانرهای نو را واحیا کنید قالبهای کهنه راتا بیازمایم وبیاموزم. تا تورا شعر کنم ای توی ناگزیر تمام شاعران جهان!
تا سلامی
|
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه هجدهم بهمن 1390ساعت 1:43 توسط انسیه رجب زاده
|
|
||
|
|
|
|
|
چند سه گانی تقدیم به شما:
بر اریکه ی خیال من متاز ذهن من همیشه پر زباده است شعر من نجیب زاده است
با شراره ی خیال تو غرق شعر والتهاب می شدم ذره ذره ذره آب می شدم
از خودم پیاده می شوم با تو راه می روم مثل بچه های خنگ وساده می شوم
تا ابد اسیر می شوم توی شعرهای تو یک زن کریه پیر می شوم
تا سلامی
|
||
|
+
نوشته شده در جمعه هفتم بهمن 1390ساعت 0:12 توسط انسیه رجب زاده
|
|
||
|
|
|
|
|
سلام جهانیانی که دوستتان دارم.
نمی دانم چرا؟ ولی همه ی آدم های دنیا را دوست دارم. همه ی آفریده های خدایم را. با وبلاگ دکتر فولادی عزیز آشنا شدم. از سالها پیش تا حدودی می شناختمشان ولی نه اینچنین که مرا با دنیایی آشنا کنند با ژانری به نام سه گانی. دوستانی که من را کما بیش می شناسند از کم حوصلگی هایم در شعر والبته روح جنون زده ام کاملا با خبرند. دنیایی از تصاویر وتشبیهات در ذهنم رژه می رود ولی چند بیت که می گویم حوصله ام سر می رود ودوباره غزلی دیگر وغزلی دیگر. شبی یادم می آید تا صبح هفت غزل سرودم. آن روزها البته ...... .صبحانه ام شعر بود ورختخوابم شعر . بعد از بیماری شدید افسردگیم که حدود ۱۴ ماه طول کشید ناگهان فهمیدم که چقدر کمال طلبم وهیچ چیزی روح لجام گسیخته ی من را سیراب نمی کند . هیچ چیز جز اینکه بنشینم وشعر بگویم. چه فرق می کند. دوبیتی - سپید- پست مدرن یا.....
فقط روح من است که باید آرام گیرد. اسکندرانه فتح می کند ودر آرزوی گشایشی دیگر. من باید تویی را دوست داشته باشم. همه ی قالبها کم اند. همه ی سبک ها کم اند. برای اینکه من بگویم چقدر دیوانه ام. تو را من می سرایم در غزل یا مثنوی هایم چه فرقی می کند با سبک هندی یا خراسانی؟
از دکتر فولادی عزیز سپاس گذارم که من را با این ژانر شعری آشنا کردند. نو خسروانی چه مکتب زیبایی چه حس وسیعی از این ترکیب گرفتم. سه گانی از من کام گرفت ومن از سه گانی. وحالا سه گانی های تازه سروده ام.
طعم بوسه ات عسل! از سه گانی تنت سروده ام من هزار وچند سال پیش بوده ام.
قهوه دم نکرده ام چای نیمه مانده را بنوش! کفش های جفت را بپوش.
از دهان شهر حرف می زنم شاعران گرسنه ی محبتند یا اسیر گیسوان لا مروتند؟
در خودم کلافه می شوم از تصرف تو عاجزم زجر می کشم که بد قیافه می شوم.
|
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه بیستم دی 1390ساعت 1:34 توسط انسیه رجب زاده
|
|
||
|
|
|
|
|
جدایی از صمیم دل
این که با تو باشم وبامن نباشی وبا هم نباشیم جدایی همین است. این که یک خانه مارادر بر می گیرد اما یک ستاره مارا در خود جای ندهد جدایی همین است. این که قلبم اتاقی شد خاموش کننده ی صداها با دیوارهای مضاعف وتو آن را به چشم نبینی جدایی همین است. این که درون جسمت تورا جست وجو کنم وآوایت را درون سخنانت جستجو کنم وضربان نبضت را در میان دستت جستجو کنم جدایی همین است.
غاده السمان رویا وکابوس |
||
|
+
نوشته شده در جمعه نهم دی 1390ساعت 1:22 توسط انسیه رجب زاده
|
|
||
|
|
|
|
|
وجنونی.....
وشعری..... وشعری...... وشعری.......
تا خلیج خیال تو راندم چشم هایت جزیره ای عربی است بیت بیت لب تو در دهنم ولبانم که سارق ادبی است وجنون در سیاه گیسویت سرخوش از ماجرای تاب وتبی است سرخوش از ماجرای تاب وتبی است لحظه هایی که طرح ناب شبی است چشم های تو وحی منزل؟نه چشم هایت خودش نزول نبی است
تا سلامی |
||
|
+
نوشته شده در جمعه بیست و پنجم آذر 1390ساعت 2:7 توسط انسیه رجب زاده
|
|
||
|
|
درباره |
|
سال هزارو سیصد واندوه وپنج بود سال هزارو سیصد وهشتاد ورنج بود انسیه رجب زاده کارشناس ادبیات متولد کاشان 1358 وشاعر وباستانی وخیالباف ویاغی وآرام ومادری که خودش در کودکی هاش گم شده وخودش هنوز هم دوست دارد در کوچه ها بدود وبی قانون زن بودنش لی لی بازی کند |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
||
|
|
پیوندهای روزانه |
|
|
دنیای کودکی(سما دخترم) سه گانی دکتر علی رضا فولادی از فرودینه تا جور شجاع گل ملایری زهرا آریان ماه مات پله پله تا ملاقات خدا فوران اصغر معصومی آرشیو پیوندهای روزانه |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||